Het doctoraat in de kunsten van Kinshuk Surjan kent zijn oorsprong in een persoonlijke onvrede met de filmische weergave van de langdurige agrarische crisis in India. In de afgelopen drie decennia hebben meer dan 400.000 boeren zelfmoord gepleegd. Het doctoraat stelt dat een onbewust overgenomen, neokoloniale blik op het platteland van India bepalend is geweest voor de manier waarop Indiase boeren worden weergegeven/genegeerd. Deze blik bevordert stedelijke onverschilligheid en beïnvloedt het beleid, waardoor de crisis in stand wordt gehouden. Kinshuk Surjan stelt zich de vraag hoe een filmmaker het voortbestaan van deze blik kan tegengaan.
Het onderzoek is een kritische zelfreflectie, een reis van vallen en opstaan, met zowel ethische als praktische uitdagingen. Kinshuk Surjan richt zelf de Friendship Circle op, in samenwerking met een psycholoog, met en voor boerinnen die weduwe geworden zijn door de zelfmoord van hun man. De film Marching in the Dark neemt de Friendship Circle als vertrekpunt en portretteert het leven van de deelnemende vrouwen.
Het onderzoek van Kinshuk Surjan levert een onvolmaakt maar hoopvol model op dat beginnende filmmakers kunnen aanpassen/verweven in hun eigen praktijk; wacht niet tot een film voltooid is om (mogelijk) een positieve invloed op het leven van mensen te hebben, maar maak het creatieproces zelf zo ondersteunend mogelijk.