Hoewel politieke, sociale en economische migratie de samenleving als geheel transformeert, wordt doorgaans slechts één groep geacht — en vaak ook verplicht — zich actief aan deze veranderingen aan te passen en een integratieproces te doorlopen: migranten, nieuwkomers of non-locals. Van locals wordt zelden een vergelijkbaar proces verwacht. In plaats van integratie te benaderen als een proces dat voornamelijk door non-locals wordt gedragen, conceptualiseert dit onderzoek integratie als een wederkerig proces waarin locals en non-locals gezamenlijk de voorwaarden voor samenleven vormgeven. Het Vlaamse podiumkunstenveld fungeert daarbij als een afgebakende, maar exemplarische onderzoekssite. De onderzoeksvraag luidt: Welke rol kan het podiumkunstenveld in Vlaanderen spelen in een wederzijds integratieproces tussen locals en non-locals, welke artistieke en institutionele praktijken bevorderen of belemmeren deze rol, en welke maatschappelijke en artistieke mogelijkheden kunnen daaruit voortvloeien?
Het onderzoek is embedded, praktijkgedreven en reflexief. De onderzoeker opereert als embedded practitioner: tegelijk non-local deelnemer, respondent, initiatiefnemer en maker, met verschuivende posities binnen verschillende artistieke en institutionele contexten. De artistieke praktijk functioneert als kennispraktijk en epistemologische operatie, waarin sociale fricties worden gearticuleerd en de onderzoekssite mede wordt geproduceerd en getransformeerd. Via directe interactie, participerende observatie, interviews en dialogen richt het onderzoek zich op verschillende lagen en deeldomeinen van het Vlaamse podiumkunstenveld, waaronder beleidsmakers en bestuursorganen, artistieke directies, curatoren en programmatoren, maar ook critici, recensenten en organisaties met specifieke kerntaken. Bijzondere aandacht gaat naar documenteren als zowel een institutionele (archief) als een artistieke praktijk (documentair theater). Documenteren wordt daarbij begrepen als een dispositief dat mede bepaalt wat zichtbaar en archiefwaardig wordt, wat deel gaat uitmaken van het institutionele geheugen en wat duurzaam kan worden geïntegreerd.
Het onderzoek ontvouwt zich via The School of Two-Sided Integration, een artistiekmethodologisch en sociaal voorstel dat zich ontwikkelde via cursussen, workshops en participatieve formats zoals Schoolboard, Integratie Duels en de R.I.C.H.methodologie. In relatie tot documentair theater ontwikkelt het onderzoek het concept van probabilistisch theater aan de hand van twee exemplarische voorstellingen, I’m.Potent en M.O.L – Maatschappelijke Oriëntatie voor Locals, naast de oprichting van KOROW vzw als een institutioneel voorstel.
Een centrale onderzoeksbevinding is een aanhoudende kloof tussen het zelfbeeld van het veld als inclusief en zijn structurele voorwaarden: zichtbare diversiteit vertaalt zich niet noodzakelijk in betekenisvolle participatie en zeggenschap. Nonlocals kunnen daardoor zichtbaar aanwezig zijn in het Vlaamse podiumkunstenveld zonder duurzaam verankerd te raken in zijn institutionele structuren en het geheugen ervan. De bijdrage van dit onderzoek ligt in artistieke en methodologische praktijken die het veld uitnodigen deze kloof te onderzoeken en meer wederkerige vormen van participatie, erkenning en integratie te verkennen.