Sine Özbilge onderzoekt de conditionering van het menselijk lichaam wanneer het de extended reality (XR) betreedt, en traceert hoe het hedendaagse postdigitale paradigma de belichaamde ervaring is gaan beheersen, disciplineren en hercoderen. Het lichaam dat de XR betreedt, is nooit neutraal, noch is het vrij. Het is reeds getraind door ruimtelijke, culturele en technologische systemen en draagt een geschiedenis van discipline, gewoontes, ritmes, angsten, verlangens en aandachtspatronen met zich mee. Foucault conceptualiseert dit via de term ‘the docile body'. Ons gedrag en onze bewegingen worden gevormd door zowel zichtbare als onzichtbare krachten. Deze krachten, die al lang verankerd zijn in architectuur, stedenbouw, instellingen en culturele normen, worden nu vergezeld door onzichtbare, ondoorzichtige systemen van Orwelliaans technologisch bestuur, zoals schermen, navigatiehulpmiddelen (GPS), interfaces, platforms en XR. Lichamelijke beweging is in deze zin politiek. Macht onderdrukt lichamen niet alleen; ze organiseert ze ook, door ze te leren waar ze heen moeten, hoe ze zich moeten gedragen en hoe ze de ruimte moeten innemen. Kunnen wij, als kunstenaars, onze 6DoF terugwinnen, onze phygitale lichamen emanciperen en beweging in XR een nieuwe bestemming geven om humanitaire verhalen te creëren?
Sine Özbilge is een in België gevestigde multidisciplinaire beeldend kunstenaar, filmmaker en beoefenaar van immersieve media, die werkt op het gebied van bewegend beeld, games en extended reality. Ze geeft les aan de animatieafdeling van de LUCA School of Arts en doet haar doctoraatsonderzoek bij RITCS School of ARts & VUB. Voortbouwend op Michel Foucaults concept van het ‘dociele lichaam’ onderzoekt ze hoe ruimtelijke en technologische systemen belichaamde ervaringen in extended reality beïnvloeden. Haar transdisciplinaire artistieke praktijk verkent cyberfeminisme, technologisch gemedieerde subjectiviteit, het onderbewuste, post-net-esthetiek en digitale artefacten. Özbilge overschrijdt disciplinaire en materiële grenzen en creëert hybride visuele werelden die virtuele omgevingen uitbreiden tot fysieke manifestaties van het digitale. Haar werk is gepresenteerd op een breed scala aan internationale locaties en festivals, waaronder de Berlinale, Ars Electronica, BFI, SIGGRAPH, SXSW, het Ann Arbor Film Festival, de Sharjah Art Foundation, het Museum voor Moderne Kunst in Istanbul, ARTE Court-Circuit en Denver Digerati.
